Blue Flower

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

 

Każda osoba, która choć kilka razy zetknęła się z kuchnią i przygotowywaniem posiłku wie, że wszystko wymaga odpowiedniej organizacji miejsca pracy i warsztatu kuchennego,czyli "wszystko na swoim miejscu" to podstawa sukcesu.Domowy wyrób wędlin charakteryzuje się niewielkimi potrzebami jeśli chodzi o dodatkowy sprzęt, w który należy się zaopatrzyć. W przypadku kiełbas konieczna będzie , nadziewarka do kiełbas, a w przypadku kiełbas wędzonych i wędzonek także wędzarnia. Ponadto przydatne będą różne urządzenia pomiarowe, takie jak termemetry, miarki czy waga kuchenna. Nie należy także zapomnieć o urządzeniu do mielenia przypraw, ale to zazwyczaj jest na wyposażeniu każdej kuchni.

Nadziewarka do kiełbas to sprzęt, który bardzo ułatwia nadziewanie osłonek kiełbas farszem. Jeżeli nie posiadamy maszynki do mielenia mięsa z odpowiednimi lejkami (tubami) to warto zastanowić się nad inwestycją w osobną nadziewarkę do kiełbas, która daje zazwyczaj większe możliwości, m.in. w wyborze średnicy lejka do mięsa, siły nacisku itp. Istnieje kilka podstawowych rodzajów nadziewarek i każda z nich spełnia swoje zadanie w określonej sytuacji. Wyróżnić można nadziewarki ręczne, hydrauliczne, kolanowe i korbowe. Są one zazwyczaj wykonane z żeliwa bądź też stali szlachetnej. Są też takie, które wykonane są prawie w całości lub tylko w niewielkiej części z plastiku (np. lejki).

Maszynki do mięsa

Producenci maszynek do mięsa dostrzegli kilka lat temu ogromny potencjał, jaki kryje się w domowym wyrobie kiełbasy, co spowodowało, że coraz więcej maszynek dostępnych jest standardowo z nasadkami masarskimi do wyrobu kiełbas i krokietów. Dlatego warto zwrócić uwagę, co znajduje się standardowo w zestawie maszynki do mięsa. Pamiętajmy, że za opcjonalne wyposażenie producenci każą sobie zazwyczaj słono płacić. Philips dodaje dwie nasadki masarskie: mała o średnicy 12 mm oraz średnią o średnicy 22 mm. Pozwalają one na komfortowe nadziewanie osłonek kiełbas cienkich i średnich.

Lejki do nadziewania

Istnieje wiele różnych lejków do nadziewania (nasadek masarskich) różniących się między sobą kształtem, średnicą mocowania, długością lejka, średnicą wylotu i rodzajem zastosowanego materiału. Przy podejmowaniu decyzji, jaki lejek masarski będzie odpowiedni konieczne jest wzięcie pod uwagę wszystkich powyższych kryteriów.

Lejek do typowej nadziewarki powinien mieć kształt prostej tuby ewentualnie delikatnie stożkowej mającej minimalnie 12 cm długości. Zwykły lejek kuchenny się do tego nie nadaje. Średnica mocowania zależy od nadziewarki, jaką stosujemy. Niestety, poza średnicą mocowania trzeba również upewnić się, że rodzaj mocowania jest odpowiedni, ponieważ nie są one zestandaryzowane, co szczególnie dotyczy tańszych modeli nadziewarek czy maszynek.

Ręczne maszynki do mięsa

Dla młodego pokolenia entuzjastów wyrobów domowych ręczna maszynka do mięsa to właściwie tylko wspomnienie starych czasów. Dobra ręczna maszynka do mielenia charakteryzuje się jednak dużą wytrzymałością i trwałością, której mogą jej pozazdrościć maszynki elektryczne. Niestety, ma to swoje odzwierciedlenie w dość topornej obsłudze. Wymagana jest odpowiednia siła, dużo kręcenia i przestrzeń zapewniająca swobodny dostęp do rączki.Typowa ręczna maszynka do mięsa zbudowana jest z kilkunastu elementów(od lewej):śruba mocująca,korba,obudowa z głowica mieląca z wpustem, przekładnia ślimakowa (ślimak),nóż,sitko (tarcza) i pierścień dociskowy.

Wędzarnie i wędzarski

Osoby, które zapragnęły wędzić swoje produkty, w tym kiełbasy, wędzonki czy ryby będą musiały wyposażyć się w wędzarnię. Wykorzystanie dymu do konserwowania produktów mięsnych oraz do nadania im niezwykłego smaku stosowano już od wielu tysięcy lat. Na przekroju wieków wykorzystywano do tego bardzo zróżnicowany sprzęt i metody. Najwcześniejsza i najbardziej prymitywna metoda polegała na wędzeniu mięsa nad otwartym ogniem na wolnym powietrzu. Później wykorzystywano specjalne komory w kominach. Współcześnie można mówić o kilku typach czy wariantach wędzarni umożliwiających nam korzystanie z dobrodziejstw dymu.

Wędzarnie elektryczne to najnowocześniejszy typ wędkarek, które stanowią bardzo dobrą alternatywę dla tradycyjnych bezprądowych wędzarni. Wędzarnia elektryczna posiada wiele zalet. Jest prosta w obsłudze i sterowaniu. Pozwala na utrzymanie stałej dowolnej temperatury wędzenia a wykorzystywane brykiety pozwalają produkować czysty (pozbawiony kwasów i żywic) i ciągły dym. Wędzarnie elektryczne posiadają zazwyczaj wbudowany generator dymu a także wewnętrzny termometr. Zajmują mało miejsca i mieszczą w zależności od producenta i modelu od 10 do nawet 30 kg produktów mięsnych i ryb. Kolejną zaletą takich wędzarni jest ich przewidywalność i powtarzalność wędzenia produktów. Możliwe jest w nich wędzenie na zimno, ciepło i gorąco. Obecnie ich ceny kształtują się bardzo korzystnie.

Wędzarnie ogrodowe (kominki ogrodowe)

Zestawienie wędzarni i wędkarek wieńczą tradycyjne wędzarnio-grille. Mimo tego, że są to budowle mało mobilne, to wciąż jednak popularne i lubiane przez osoby ceniące sobie tradycję. Wędzarnie takie budowane są najczęściej z klinkieru, betonu imitującego drewno, cegły i kamienia. Kominki ogrodowe z funkcją wędzarni można zbudować samodzielnie lub zakupić gotowe. Wybierać można z spośród bardzo szerokiej gamy produktów, a ich cena rozpoczyna się od około 1800,- PLN. W przypadku budowy wędzarni ogrodowej mamy jeszcze większe możliwości, tym bardziej, że to od nas zależy z jakich materiałów będzie wykonana, jaka będzie jej forma itp.

Szynkowary

Szynkowar to proste urządzenie służące do parzenia wędlin czy podrobów domowych, takich jak np.: szynka, golonka, boczek, mielonka, salceson czy rolada. Tradycyjny szynkowar składa się podłużnego pojemnika, którym formuje i parzy się mięso oraz pokrywy, do której przymocowany jest trzpień naciskowy, sprężyna i nakrętka mająca na celu sprasowanie gotującego się wkładu mięsnego.

Nastrzykiwarki

Peklowanie na mokro wymaga nastrzykiwarki (strzykawki z igłą). Należy przy tym pamiętać, ze nastrzykiwarki posiadają dwa rodzaje igieł:

  • do nastrzykiwania domięśniowego - igła długości ok. 20 cm, średnicy 7 mm, z kanałem podłużnym i licznymi (do 24) otworkami bocznymi, o średnicy nie przekraczającej 1,25 mm;

  • do nastrzykiwania dotętniczego - igła krótsza, z kanałem podłużnym i jednym otworem w zakończeniu, skierowanym na wprost.

Deska do krojenia

Deska do krojenia stanowi ważny element wyposażenia każdej kuchni. Bez niej przygotowanie kiełbasy jest właściwie niemożliwe. Choć na rynku znaleźć można deski o różnych kształtach to wydaje się, że najlepiej sprawdzają się te o dużej powierzchni roboczej kwadratowe lub prostokątne. Warto też przyjrzeć się materiałom z jakich zrobiona jest deska, gdyż decyduje to o łatwości, wygodzie i bezpieczeństwie krojenia różnych składników.

Drewno to wciąż najpopularniejszy materiał, z którego zrobiona jest deska do krojenia. Jest to związane nie tylko z bogatą tradycją, ale również z szeregiem właściwości drewna, takie jak samozasklepianie się nacięć czy właściwości antybakteryjne. Okazuje się jednak, że drewno drewnu nierówne i od rodzaju drewna zależy jakość krojenia. Najważniejsza cechą jest twardość drewna - zasada jest taka, że im twardsze tym lepiej. Na rynku spotkać można deski wykonane z:

  1. Drewno bardzo miękkie – osika, topola, świerk, jodła, limba, wierzba;

  2. Drewno miękkie – brzoza, olcha, sosna, modrzew i jałowiec;

  3. Drewno o średniej twardości – lipa, sosna czarna, wiąz, orzech;

  4. Drewno twarde – dąb, jesion grusza, akacja oraz wiśnia;

  5. Drewno bardzo twarde – buk, cis, grab, grochodrzew, gwajak, heban i kokos.

Podstawową wadą drewna jest jednak to, że wchłania ono zapachy i kolory, dlatego tak ważna jest odpowiednia konserwacja drewna. Drewno wchłania również wodę, dlatego też musimy zawsze dobrze ją wysuszyć zanim włożymy ją do szuflady. Deska drewnianą konserwujemy natomiast przecierając ją np. oliwą z oliwek lub innym olejem spożywczym. Aby pozbyć się zapachów należy umytą deskę posypać grubo solą spożywczą i zostawić na 12 godzin i następnie spłukać. Sól ma bowiem właściwości dezynfekujące i likwiduje zapachy.

Przyrządy pomiarowe

Urządzenia czy też przyrządy pomiarowe spełniają istotną rolę w przygotowaniu wędlin. Pozwalają odmierzać odpowiednie ilości, ważyć a także sprawdzać czy kiełbasa jest już gotowa. Do najważniejszych urządzeń pomiarowych zaliczymy wagę kuchenną i termometry. Pomocny może się także okazać minutnik oraz menzurki.

Wagi kuchenne

Waga kuchenna to bardzo przydatne urządzenie w każdej kuchni. Dla większości z nas powinna być wystarczająca, aczkolwiek typowy udźwig takich wag wnosi 5 kg, co czasem będzie się wiązać z uciążliwością ważenia na dwa czy trzy razy. Dokładność powinna wynosić co najmniej do jednego grama. Zaletą wagi kuchennej są jej małe rozmiary, niski koszt oraz relatywnie duża uniwersalność. Ważyć będziemy przyprawy, mięso, peklosól, kiełbaski itd. Ceny są różne i wahają się od niespełna 40 PLN do ponad 700 zł za wagę designerską. Praktycznie każda spełnia swoją funkcję tak jak należy, więc wystarczy zwrócić uwagę na wygląd, stabilność, jakość wykonania i gwarancję. Najlepiej spawdzają się proste w utrzymaniu czystości wagi wykonane np. ze szkła hartowanego lub stali nierdzewnej.

Termometry

Odpowiedni termometr oraz jego właściwe wykorzystanie odgrywają istotną rolę w procesie wyrobu kiełbas i innych wędlin, które muszą zostać poddane obróbce cieplnej. To właśnie termometr odpowie nam na pytanie, czy temperatura wody lub wędliny jest właściwa. W wyrabianiu kiełbas domowym sposobem w 90% przypadków powinny wystarczyć nam dwa termometry:

  1. Termometr z sondą - inaczej sonda do pieczenia, termometr bagnetowy lub po prostu termometr masarski ma co najmniej dwa zastosowania. Mierzy temperaturę wody, co jest ważne w przypadku, gdy przygotowujemy kiełbasy parzone, które wymagają parzenia w różnych temperaturach (65-95°C). Podstawowe zadanie termometru z sondą to jednak pomiar temperatury w środku mięsa, kiełbas i przygotowywanych innych wędlin. Pomiaru dokonuje się poprzez wbicie bagnetu w dany artykuł i odczekanie 10-20 sekund na zakończenie pomiaru. Tu także warto pomyśleć o termometrze w obudowie ze stali nierdzewnej lub elektronicznym, cyfrowym (pomiar jest często dokładniejszy i co najważniejsze następuje relatywnie szybko).

  2. Termometr piekarnikowy - w przypadku wędzarek konieczny będzie też termometr piekarnikowy (o skali 0 do co najmniej 120°C), a więc taki, który jest przystosowany do wysokich temperatur. Najlepiej aby był wykonany ze stali nierdzewnej i maksymalnie prosty tak, aby utrzymanie go w czystości nie sprawiało nadmiernego kłopotu. Obecnie zdecydowana większość współczesnych gotowych wędzarek, np. Bradley taki termometr ma już na wyposażeniu i nie trzeba się nim przejmować. Zarówno sonda do pieczenia, jak i termometr piekarnikowy należą do grupy termometrów bimetalowych